Viltje

Nadat de man het bruidspaar de hand heeft geschud en zijn envelop met inhoud overhandigd, schuift hij ongevraagd bij mij aan tafel.

Het eerste biertje stroomt in één keer naar binnen. Hij kijkt om zich heen, gebaart naar de ober en vraagt of ik een pen bij me heb. Ik geef die in bruikleen en hij zet per pilsje een streepje op het bierviltje. Binnen het uur is zijn kartonnen onderzetter zo doorweekt dat de kelner die wil omwisselen, maar mijn tafelgenoot weigert dat pertinent.

Hij beantwoordt mijn vragende blik. ‘Dan weet ik wanneer ik de kosten eruit heb.’